مراسم یادبود شهدای مدرسه میناب در خانه هنرمندان
به گزارش سنما رسانه، در روزهایی که حافظه تاریخی ملت ایران با نام شهدای مظلوم مدرسه میناب گره خورده است، اهالی فرهنگ و هنر با حضوری یکپارچه در خانه هنرمندان ایران، بار دیگر بر رسالت اجتماعی خود پای فشردند.
ویژه برنامه گرامیداشت شهدای مدرسه میناب که به همت خانه سینما، خانه تئاتر و خانه موسیقی برگزار شد، فراتر از یک سوگواری ساده، به بیانیهای هنری در محکومیت جنایات و تجاوزهای وحشیانهای تبدیل گشت که امنیت و جان کودکان این مرز و بوم را هدف قرار داده است.
این رویداد از تاریخ چهارم خرداد ماه آغاز شد و به مدت یک هفته تداوم یافت.
همایون اسعدیان، مدیرعامل خانه سینما، در جریان این برنامهها تاکید کرد که حضور در چنین بزنگاههایی، نه یک انتخاب، بلکه وظیفه ذاتی نهادهای هنری است. از نگاه او، هنرمند نمیتواند نسبت به درد و رنج مردم و تجاوزهایی که توسط قدرتهای بیگانه از جمله آمریکا و اسرائیل صورت میگیرد، بیتفاوت بماند. این حرکت جمعی نشان داد که بدنه اصلی هنر کشور، همواره در کنار مردم و روایتگر صادق تاریخ مقاومت آنهاست.
در طول روزهای برگزاری این یادبود، چهرههای شاخصی از نسلهای مختلف سینما و تئاتر از جمله پرویز پرستویی، مرضیه برومند و شیدا خلیق با حضور و اجرای برنامههای خود، وزن ویژهای به این مراسم بخشیدند. یکی از کلیدیترین بخشهای این یادمان، استفاده از زبان نمادین برای به تصویر کشیدن مظلومیت شهدای دانشآموز بود. حضور کودکان با پوشش سپید که شمع و قاب عکس شهدا را در دست داشتند، در کنار طنین سازهای آیینی و اجرای قطعات نمایشی، فضایی ایجاد کرد که در آن معصومیت کودکان میناب در تقابل با خشونت تجاوزگران، به زیباترین شکل ممکن روایت شد.
هدف اصلی از برگزاری این هفته یادبود، جلوگیری از فراموشی فاجعهای بود که بر مدرسه میناب گذشت.
هنرمندان با استفاده از ابزارهای مختلف از جمله سخنرانی، قرائت متون ادبی و موسیقیهای آیینی، تلاش کردند ابعاد مختلف این تراژدی را واکاوی کنند. تاکید بر این نکته که این شهدا قربانی زیادهخواهیهای بینالمللی شدهاند، هسته اصلی تمامی برنامهها بود. خانه هنرمندان ایران در این مدت به محلی برای پیوند عاطفی جامعه با خانوادههای شهدا تبدیل شد تا نشان دهد که هنر ایران، همواره پاسدار خون پاک فرزندان این سرزمین است.
هفته یادبود شهدای میناب با تمام تلخیهایش، یک پیروزی بزرگ برای کنشگری هنری در ایران بود. این رویداد ثابت کرد که سینما، تئاتر و موسیقی میتوانند با همافزایی، صدایی رسا برای عدالتخواهی باشند. همانطور که در اختتامیه این مراسم اشاره شد، روایتگری از رنج مردم و وحشیگریهای بیگانگان، فصلی تازه در فعالیتهای صنفی هنرمندان گشوده است که ثمرات آن در حافظه جمعی ملت ایران باقی خواهد ماند. نام شهدایی همچون ماکان نصیری و دیگر پروانههای مدرسه میناب، اکنون با هنرِ هنرمندان این سرزمین جاودانه شده است.
